De grootste vooruitgang zit hem in hele kleine dingen..

1 mrt 2020 | Dagelijks leven, Herstel, Wijze lessen | 0 Reacties

De grootste vooruitgang zit hem in hele kleine dingen..

Griep
Vorige week leefden we in quarantaine. Zelf opgelegd of afgedwongen maar toch, binnenshuis.

Zondag kwam Kay ziek thuis. Zo groot als hij al is, zo klein zien ze er ineens uit als ze zich zo niet lekker voelen. Griep, buikpijn, vreselijke hoofdpijn en hele hoge koorts. Dagen tikte hij steeds de 40,3 aan. Eten wilde hij niet en om er voldoende vocht in te krijgen stond ik elke 10 minuten met iets te drinken naast hem.

Het leek allemaal goed te gaan tot woensdag ook Ella de 40,3 kon matchen. Toen waren er nog 2. Heel stoer en best trots ging de week verder zonder dat gert en ik ziek werden en we voelden de overwinning tot…ook Gert onderuit ging en daarna ook ik.

Gelukkig waren de kinderen toen alweer een stuk opgeknapt en wisselden we elkaar dus precies goed af. Het is best een hele bezigheid als iedereen zo ziek is. Je bent er behoorlijk druk mee en het kost erg veel energie zeker als je zelf niet lekker bent. Alles gaat onder tijdsdruk bovendien.

Pillen geven en tijden noteren, koorts meten, drinken brengen, heel snel een boodschap doen liefst zo vroeg mogelijk zodat er nog iemand thuis is, hond even snel tussendoor legen en weer drinken brengen…

Wandelen
Zo liep ik dus vorige week gehaast de hond uit te laten. Het was vroeg, tenminste als je er rekening mee houdt dat het vakantie is en wij thuis allemaal geen ochtend mensen zijn. De wind was aanwezig maar de zon gleed aantrekkelijk over mijn gezicht. Het was zelfs een beetje warm maar ik had vooral haast.

Ik voelde die haast. Sinds mijn NAH en zeker nadat ik de uitleg hierover bij CFX heb gehad, merk ik meteen als er spanning in mijn lijf zit. Mijn schouders staan 5 cm hoger, mijn nek is gespannen en mijn ademhaling snel en oppervlakkig. 

Zo dus ook tijdens het legen van de hond. Maar het maakte meteen dat ik mij realiseerde hoe relatief makkelijk ik het ziek zijn van de kinderen kon handelen. Ik was er niet duizelig van, had geen hoofdpijn en ook al voelde ik mij moe en gehaast, het was niet de onbeschrijfelijke uitputting en wanhoop die ik voor CFX zou hebben gevoeld.

Inzicht
En toen kwam het inzicht dat de grootste vooruitgang in de kleinste dingen zitten..

  • Heen en weer de trap op en af voor drinken, paracetamol, eten.
  • Even snel voor 9 uur hond uitlaten en boodschappen doen
  • De rust en energie voelen om iedereen de extra aandacht te geven die ze nodig hebben als ze zich zo beroerd voelen
  • Ook nog kort dingetjes voor mijzelf kunnen doen
  • Overzicht houden
  • Niet geïrriteerd raken door overprikkeling
  • Even kunnen helpen bij huiswerk
  • Tussendoor een wasje draaien
  • Een bed opmaken
  • Met controle en overzicht oversteken
  • Zekerder met lopen (balans)

Maar ook..

  • Dingen kunnen laten voor wat ze zijn
  • Even niet stofzuigen
  • Even niet de was vouwen
  • Gewoon beslissen ‘even niet..’

Vooruitgang
Het lijkt soms alsof er grote dingen moeten gebeuren omdat er geen vooruitgang is als het niet groots is. Maar als je alleen focust op de grote dingen sta je dus het grootste deel van de tijd stil. Juist de kleine dingen zijn zo veel meer waard en hebben zoveel meer impact in het dagelijks leven.

Bovendien..vele kleine stapjes maken enorme reuze sprongen..Ik ga nog grote afstanden afleggen…

Dus wijze les van deze muts..heb aandacht voor de kleine dingen! Ga ik ondertussen eerst nog even verder uitzieken..

Heb je naar aanleiding van wat ik schrijf vragen, klik dan op Contact en vul het contact formulier in.

Heb je het idee dat je mij wil helpen of dat je anderen door mijn verhaal te delen kunt helpen, graag! Je kunt de knoppen onderaan de pagina gebruiken. Uiteraard wordt ook elke donatie enorm gewaardeerd.

 

  • Gedoneerd: €15.315,21 van €15.000,-